Tewecja peruwiańska
Cascabela thevetia · Apocynaceae
📷 J.M.Garg · CC BY-SA 3.0
Kalendarz ogrodnika
Idealny czas na posadzenie tewecja peruwiańska: sadź, gdy gleba nie jest ani zmarznięta, ani przemoknięta, i obficie podlej po posadzeniu.
Karta identyfikacyjna
- Nazwa polska
- Tevetia żółta lub Oleander żółty
- Liście
- Wiecznie zielone
- Kwitnienie
- Wiosna do jesieni (żółte kwiaty rurkowe)
- Wysokość dorosłej rośliny
- 2 do 4 m wysokości
- Wzrost
- Szybki
- Odporność mrozowa
- Tropikalny do subtropikalny (ginie poniżej 10 °C)
- Oświetlenie
- Pełne słońce
- Pochodzenie
- Ameryka Środkowa i Antyle
Pielęgnacja
Podlewanie
Podlewaj regularnie podczas aktywnego wzrostu, utrzymując glebę wilgotną, ale nie przesyconą wodą. Zmniejsz nawodnienie zimą, jeśli roślina jest w spoczynku. Toleruje suche okresy po dobrze przyjęciu, ale preferuje glebę unikającą stagnacji wody.
Oświetlenie i ekspozycja
Umieść Tevetię w pełnym słońcu, aby zapewnić obfite kwitnienie. Ta roślina wymaga co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie. W domu wybierz bardzo oświetlone okno lub ogrzaną szklarnię w klimacie chłodnym.
Podłoże i przesadzkowanie
Wybierz dobrze drenowaną mieszankę wzbogaconą materią organiczną (torf, kompost, perlit). Lekko kwaśny do neutralnego pH mu odpowiada. Przesadź wiosną co 2 lata do doniczki o 2-3 cm większej średnicy.
Nawożenie
Stosuj zrównoważone nawozu co 15 dni podczas kwitnienia (kwiecień do października). Używaj nawozu bogatego w potas i fosfor, aby wspierać kwitnienie. Zaprzestań nawożenia zimą.
Przycinanie i formowanie
Delikatnie przycinaj po kwitnieniu, aby zachować zwartą formę i bujne rozgałęzienie. Usuwaj martwe lub słabe gałęzie wiosną. Regularne przycinanie stymuluje rozgałęzienie i zagęszcza pokrój.
Szkodniki i choroby
Obserwuj mączlik i pajęczaki czerwone w suchym otoczeniu. Nadmiar wilgoci sprzyjają grzybom i zgniliznie korzeni: zapewnij dobrą wentylację i optymalny drenaż. Szybko lecz każde ognisko szkodnika.
Czy wiesz, że...?
Tevetia thevetia zawdzięcza swoją naukową nazwę André Thevetowi, francuskiemu badaczowi i botanikowi z XVI wieku. W Ameryce Środkowej tę roślinę czczono ze względu na jej złoto-żółte kwiaty, symbol duchowego bogactwa. Uwaga: wszystkie części rośliny zawierają potencjalnie toksyczne związki i nigdy nie powinny być spożywane.
Zakup i sadzenie
Najlepiej sadzić jesienią, żeby korzenie się przyjęły przed latem, albo wczesną wiosną po przymrozkach. Wybierz roślinę o zdrowych liściach i osłoniętych korzeniach. Najlepszy czas: marzec, październik, listopad.
Dodaj tę roślinę do mojego ogrodu →Rośliny z tej samej rodziny
- Barwinek pospolityVinca minor
- Barwinek zwyczajnyVinca major
- OleanderNerium oleander
- Asiatic jasmineTrachelospermum asiaticum
- Jaśmin gwiazdkowyTrachelospermum jasminoides
- Śliwa natalnaCarissa macrocarpa
Porady wygenerowane i zweryfikowane przez Viridia — dostosuj je do lokalnego klimatu.