
Olsza siwa
Alnus incana · Betulaceae
📷 Nikanos · CC BY-SA 2.5
Kalendarz ogrodnika
Idealny czas na posadzenie olsza siwa: sadź, gdy gleba nie jest ani zmarznięta, ani przemoknięta, i obficie podlej po posadzeniu.
Karta identyfikacyjna
- Nazwa naukowa
- Alnus incana
- Rodzina
- Betulaceae
- Typ
- Drzewo zrzucające liście
- Docelowa wysokość
- Od 18 do 20 m
- Szerokość
- Od 10 do 12 m
- Tempo wzrostu
- Szybkie
- Kwitnienie
- Od marca do kwietnia (kotki)
- Mrozoodporność
- Bardzo mrozoodporna (strefa 2-8)
- Pochodzenie
- Europa, Azja Północna
✓ ZweryfikowaneŹródło: szacunek AI · mrozoodporność: wiarygodność wysoka.
Porady eksperta
Kluczowa porada
Olcha biała toleruje ubogą, zagęszczoną, nawet czasowo przesyconą wilgocią glebę. Bardzo mrozoodporna i niepretensjonalna, doskonale sprawdza się na granicy lasu lub przy regeneracji gruntu.
Częsty błąd
Zbyt wiele podlewania lub nawożenia: drzewo staje się miękkie i podatne na choroby.
Trik profesjonalisty
Zbierz szyszki w okresie dojrzewania (jesień), susź je przez 2 tygodnie.
Pielęgnacja
Stanowisko
Olsza szara najlepiej rozwija się w pełnym słońcu, choć toleruje półcień. Posadzona w otwartym miejscu będzie rosła lepiej i tworzyła gęstsze rozgałęzienia. Unikaj zbyt zacienionych stanowisk, które spowalniałyby jej rozwój.
Podlewanie
To drzewo szczególnie lubi wilgotną glebę i otoczenie wody (brzegi cieków, tereny bagienne). Utrzymuj swoją ziemię stale wilgotną, zwłaszcza przez pierwsze lata po posadzeniu. Po zadomowieniu olsza szara bardzo dobrze znosi utrzymującą się wilgoć, a nawet okresowe zalewanie.
Gleba i sadzenie
Olsza szara przystosowuje się do większości rodzajów gleby, także ubogich, kwaśnych i zbitych. Woli jednak podłoże wilgotne i przepuszczalne. Doskonale nadaje się do umacniania brzegów i poprawy zdegradowanych gleb dzięki zdolności wiązania azotu atmosferycznego za pośrednictwem korzeni.
Przycinanie i prowadzenie
Przycinanie zazwyczaj nie jest potrzebne, jeśli drzewo rośnie w otwartej przestrzeni. Pod koniec zimy (styczeń-luty) możesz usuwać gałęzie martwe lub rosnące w niewłaściwym kierunku. Aby ukształtować zwarty pokrój, najlepiej przycinaj po kwitnieniu.
Nawożenie
Olsza szara nie potrzebuje regularnego nawożenia. Symbioza w jej systemie korzeniowym pozwala wiązać azot z powietrza. Dodatek kompostu lub materii organicznej podczas sadzenia zazwyczaj wystarcza, aby zapewnić dobry początek wzrostu.
Choroby i szkodniki
Olsza szara jest zazwyczaj bardzo wytrzymała. Przy długotrwałej nadmiernej wilgotności wypatruj jednak raka lub fytoftorozy. Czerwce i mszyce mogą atakować ją sporadycznie, lecz rzadko poważnie. Dbaj o przepuszczalność swojej gleby, aby zapobiegać problemom grzybowym.
Czy wiesz, że...?
Olsza szara jest niezwykłym drzewem pionierskim: brodawki na jej korzeniach goszczą symbiotyczne bakterie (Frankia), które wiążą azot z atmosfery, wzbogacając nawet najuboższe gleby. Dlatego często jako pierwsza zasiedla tereny zdegradowane i rekultywowane obszary górnicze, przygotowując podłoże dla innych gatunków. W średniowieczu drewno olszowe ceniono jako materiał na pale fundamentowe, ponieważ wyjątkowo dobrze opiera się gniciu w środowisku wilgotnym lub pod wodą.
Zakup i sadzenie
Najlepiej sadzić jesienią, żeby korzenie się przyjęły przed latem, albo wczesną wiosną po przymrozkach. Wybierz roślinę o zdrowych liściach i osłoniętych korzeniach. Najlepszy czas: marzec, październik, listopad.
Dodaj tę roślinę do mojego ogrodu →Rośliny z tej samej rodziny
- Brzoza brodawkowataBetula pendula
- Brzoza małaBetula nana
- Grabowiec zwyczajnyOstrya carpinifolia
- Leszczyna tureckaCorylus colurna
- Olsza sercowataAlnus cordata
- Brzoza nadrzecznaBetula nigra
Porady wygenerowane i zweryfikowane przez Viridia — dostosuj je do lokalnego klimatu.