Euphorbia spinosa
Euphorbia spinosa · Euphorbiaceae
📷 H. Zell · CC BY-SA 3.0
⚠️ Latex et sève irritants/toxiques. Contact cutané : dermatite; ingestion : irritation digestive chez chiens/chats/enfants.
De kalender van de tuinier
Ideale periode om euphorbia spinosa te planten: zet ze in de grond wanneer die niet bevroren of doorweekt is, en geef royaal water tot ze aanslaat.
Identiteitsfiche
- Blad
- Wintergroen
- Bloei
- Mei tot juni
- Volwassen afmetingen
- 40 cm hoog
- Groei
- Langzaam
- Winterhardheid
- Zeer winterhard, tot -15°C
- Herkomst
- Middellandse Zeegebied, droge gebieden
- Grondsoort
- Goed doorlatend, arm tot matig vruchtbaar
✓ GeverifieerdBron: AI-schatting · winterhardheid: betrouwbaarheid gemiddeld.
Experttips
De belangrijkste tip
Euphorbia spinosa gedijt in droge rotstuinen, met direct zuidelijk licht. Arme, zelfs kalkrijke grond.
De veelgemaakte fout
Grond verrijken of te veel water geven: de plant wordt weelderig, kruidig, verliest haar doornen en bloeit karig.
De truc van de pro
Een vleugje wit mineraal (kalksteen, kwarts) eromheen bevordert de waargenomen winterhardheid en verlaagt natuurlijk de bodemvochtigheid.
Verzorging
Water geven
Stekelige wolfsmelk verdraagt droogte heel goed zodra de plant is geworteld. Geef het eerste jaar matig water om de beworteling te bevorderen en verminder daarna sterk. In een gematigd klimaat is water geven in de winter doorgaans niet nodig.
Standplaats
Plant in de volle zon voor een compacte vorm en een rijke bloei. Deze standplaats versterkt ook de winterhardheid en voorkomt lange, slappe groei. Minimaal 6 uur direct zonlicht is aanbevolen.
Grond
Kies goed doorlatende grond, ook als die arm of rotsachtig is. Te veel wintervocht is schadelijker dan een gebrek aan voedingsstoffen. Voeg zand of steentjes toe als je grond te compact of kleiig is.
Snoeien en knippen
Snoeien is niet noodzakelijk. Verwijder aan het einde van de winter alleen dode of beschadigde takken. Licht snoeien na de bloei kan de plant dichter maken, maar pas tijdens het werk op voor de stekels.
Bemesting
Stekelige wolfsmelk heeft geen regelmatige bemesting nodig. Op arme grond volstaat in het voorjaar een matige hoeveelheid evenwichtige meststof. Vermijd te veel stikstof, want dat verzwakt de plant.
Ziekten en plagen
Deze zeer sterke plant is vooral gevoelig voor stilstaand vocht, dat wortelrot veroorzaakt. Ernstige plagen komen doorgaans niet voor. Een goede afwatering voorkomt de meeste problemen.
Wist je dat?
Stekelige wolfsmelk is al sinds de oudheid een plant van de halfdroge mediterrane gebieden. Het witte melksap werd vroeger, net als dat van alle leden van de wolfsmelkfamilie, medicinaal gebruikt, hoewel het sterk irriterend is. De scherpe stekels zijn in werkelijkheid omgevormde steunblaadjes, waardoor de soort opmerkelijk goed is aangepast aan barre omstandigheden.
Kopen en planten
Plant bij voorkeur in het najaar zodat de wortels zich voor de zomer vestigen, of in het vroege voorjaar na de vorst. Kies een plant met gezond blad en wortels die niet blootliggen. Beste periode: maart, oktober, november.
Deze plant aan mijn tuin toevoegen →Planten uit dezelfde familie
- AmandelwolfsmelkEuphorbia amygdaloides
- Kruisbladige wolfsmelkEuphorbia lathyris
- Vroege wolfsmelkEuphorbia characias
- Garden crotonCodiaeum variegatum
- Griffith's spurgeEuphorbia griffithii
- WolfsmelkEuphorbia abyssinica
Tips gegenereerd en gecontroleerd door Viridia — pas ze aan je lokale klimaat aan.